گروه کوهنوردی آلپ سولدوز

" اهمیتی نداره چقدر زیرک و ماهر باشی، نمیتونی از کنار یک کوه گرانیتی عظیم بی توجه عبور کنی .. 
اون با سکوت خود با عمق وجود تو سخن می گوید."

Ansel Adams

---------------------------------------------------------

انسل ادامز، عکاس و محیط زیست شناس فقید آمریکایی ست که با تصاویر سیاه و سفیدی که از غرب آمریکا
 بخصوص از پارک ملی یوسمایت گرفته مشهور است.


برچسب‌ها: نقل قول ها
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 22:56 | لینک  | 

صحبت هایی شنیدنی از مصاحبه اخیر عظیم قیچی ساز با خبرگزاری مهر:

● من تا به حال 13 صعود بالای هشت هزار متر را انجام دادم که وزارت ورزش هیچ نقشی در آن نداشت. همه صعودهای خودم را از طریق شهر خودم و حمایت‌های اسپانسرها انجام دادم.

● نمی‌دانم ادامه تحصیل من چه مشکلی را ایجاد می‌کند که 6 ماه است منتظر پاسخ دوستان هستم؟ مگر یک نفر که در شهرستان زندگی می کند چقدر می‌تواند از کار و زندگی‌اش بزند منتظر پاسخ بماند. هر چقدر تلاش می‌کنم مدام می‌گویند منتظر دستور وزیر یا معاون وزیر هستیم ولی آخر سر هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد.

● در زمان احمدی‌نژاد خاطرم است سال 89 قرار بود به خاطر عناوینی که کسب کردیم به ما پاداش تعلق گیرد که سه سال بعد آنها را پرداخت کردند ولی سکه‌ها را به قیمت سه سال قبل آن به ما پرداخت کردند. حالا هم که یک جور دیگر با ما برخورد می‌کنند.

● 15 سال است که کوهنوردی می‌کنم از سال 81 که اولین صعود هشت هزار متری را شروع کردم همزمان با فوت مرحوم اوراز در گاشربروم بود. سال 84 من اورست را فتح کردم و پس از آن 13 صعود هشت هزار متری و 5 صعود بالای هفت هزار متر داشته‌ام.

● من می‌خواهم یک بار دیگر به اورست بروم چون زمانی که به اورست رفته بودم با خودم کپسول اکسیژن حمل کردم اما این بار می‌خواهم بدون اکسیژن بروم تا رکورد هر 14 قله بالای هشت هزار متری جهان بدون اکسیژن را برای ایران ثبت کنم. تا حالا در تاریخ فقط 15 نفر بدون اکسیژن این کار را انجام دادند که آخرین آنها هفت سال و دو ماه طول کشید و بهترین زمان ممکن بود اما من اگر این کار را انجام دهم 6 سال و هشت ماه خواهد بود که بهترین حد نصاب از نظر زمانی برای این کار است. از طرفی من کم سن و سال ترین کوهنوردی هستم که این کار را انجام می‌دهد. اگر سال گذشته اسپانسر به موقع مرا حمایت می‌کرد می‌توانستم زیر 6 سال این رکورد را ثبت کنم که رکوردی فوق العاده می‌شد.

● من برای فتح لوتسه و اورست بهار سال 94 را در نظر گرفتم. اول تصمیم دارم به لوتسه بروم تا این پروژه 14 تایی را تمام کنم بعد به اورست بروم.

● برای هر صعود تقریبا 20 هزار دلار هزینه شده است که 20 تا 30 درصد از این پول را خودم پرداخت می‌کنم و بقیه را شهرداری تبریز و دیگر شرکت‌ها به من کمک کردند.

● من در تمام این مدت نزدیک به 10 نفر از همنوردانم را از دست دادم. یک چیز دیگر هم به شما بگویم تا حالا نشده که من برای صعود به قله دوبار تلاش کنم و همه قله‌ها را در همان بار اول فتح کردم خوشحالم که به اینجا رسیدم. دوستانی مثل اوراز، امیری، خانم بهرامی و ... داشتم که متاسفانه جان خود را از دست دادند. شاید من خوش شانس هستم که اینجا نشستم و با شما صحبت می‌کنم.

● تصورش را بکنید شما سه نفره بروید بعد دو نفره برگردید آن وقت خانواده آن فرد چه فکری می‌کند، نمی‌گویند چرا بچه ما را جا گذاشتید. اینجا هم شرایط طوری نیست که برای آنها شبیه‌سازی کنیم که چه اتفاقی برای آن فرد رخ داده است. برای اینکه بار مسئولیت کم شود و حواشی به وجود نیاید من این کار را تنها می‌کنم.

● ما یک بار از صعود به قله هشت هزار متری برمی گشتیم که به کمپ 4 رسیدیم ولی آنجا استراحت نکردیم و گفتیم باز هم پایین‌تر برویم تا در یک مکان دیگر چادر بزنیم. ما چادر زدیم و خواب بودیم ساعت دقیقا 4 صبح بود که به یک باره صدای وحشتناکی آمد و همه را ده‌ها متر پایین‌تر پرت کرد. در واقع همه زیر بهمن دفن شده بودیم من تا نیم ساعت گیج بودم و فقط توانستم کیسه خواب خودم را پاره کنم تا خودم را نجات دهم.

● در همین صعود اخیر من به شیشاپانگما خیلی ها می پرسیدند که چطور تنهایی به قله رسیدی. ما یک اکیپ بودیم که در مرحله پایانی دیگر همنوردان با من نیامدند و خودم به تنهایی کار را تمام کردم. در بالای قله سنگ هایی وجود دارد و در محیط آن یک قله دیگر از یک زاویه مشخص است که تنها زمانی که به بالای شیشاپاگما برسید می توانید از آنها عکس و فیلم تهیه کنید. من حتی زمانی که به قله رسیدم شرایط جوی مساعد نبود و 45 دقیقه تک و تنها در آنجا ماندم تا هوا باز شود و بتوانم عکس و فیلم بگیرم تا آن را ثبت کنم.

● کوهنوردی در کل یک ورزش هوازی است چون در ارتفاع اکسیژن کمی وجود دارد برای همین من تمرینات هوازی دوچرخه سواری و دو را انجام می‌دهم.

● بارها شده من به سبلان رفتم و ارتفاع زده شدم و حالم بد شده به پایین برگشتم. در یخچال‌های شمالی سبلان چندین بار به مشکل برخوردم و باید کار هم هوایی را انجام می‌دادم تا به قله برسم.

● در ارتفاعات اصلا حیوانی وجود ندارد چون هم خطرات است و هم غذایی وجود ندارد که به آنجا بروند اما فقط کلاغ‌ها بالا می‌آیند و حتی تا ارتفاع هفت هزار و 500 متری نیز ما را دنبال می‌کنند تا بتوانند از غذای ما بدزدند این کلاغ‌ها از کلاغ‌های معمولی بزرگ‌ترند و اگر غذا را خوب پوشش ندهیم آنها را می‌برند و حتی من دیدم با نوک منقار خودشان آنچنان به کنسرو ضربه می‌زنند که آن را باز می‌کنند و از داخل آن می‌خورند.

● بعد از صعود لوتسه برنامه من این است که دیگر به زندگی شخصی‌ام برسم فعلا مجرد هستم و می‌توانم این صعودها را انجام بدهم اما وقتی در زندگی‌ام مسئولیت به وجود بیاید ان وقت دیگر نمی‌توانم نصف سال را در کوه‌ها سپری کنیم. البته یک چیزی را به شما بگویم من اگر در همان سال‌های اول می‌دانستم این کار چقدر خطرناک است و اینقدر ریسک بالا دارد هیچ وقت دست به این کار نمی‌زدم ولی حالا به جایی رسیدم که دیگر نمی‌توانم آن را نصف و نیمه رها کنم. 

● دوست ندارم مردم مرا با انگشت اشاره نشان دهند می‌خواهم زندگی عادی داشته باشم و خودم را زیر افتخارات دفن نمی‌کنم. من حتی برای رفتن به دانشگاه هم با دوچرخه می‌روم و مثل همه زندگی عادی دارم.

 

متن کامل مصاحبه را اینجا مطالعه فرمایید.


برچسب‌ها: عظیم قیچی ساز
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 11:19 | لینک  | 


گرلیند کالتنبرونر، بیلی بیرلینگ و پروانه کاظمی (نشسته)

" حضور و بیانات شما زندگی ما رو تغییر داده است"، جمله ای که لاله بعد از نمایش تصاویر ما در نمایشگاه عکس "کوه بانو" به من و گرلیند گفت و با این جمله ادامه داد: " حضور شما در اینجا باعث خشنودی ماست و ما بسیار خوشحال هستیم".

اما لذت و خشنودی از آن ما بود و هر دوی ما این افتخار رو پیدا کردیم تا شانس انگیزه دادن به بانوان کوه نورد ایرانی را در طول این مراسم داشته باشیم.

حدود یک سال پیش پروانه کاظمی، بانوی هیمالیانورد ایرانی، از ما خواست که آیا ما مایل و علاقه مند به شرکت در نمایشگاه عکس " کوه بانو" در ژانویه 2015 هستیم یا نه. این نمایشگاه به افتخار بانوان کوه نورد ایرانی ست و در تهران برگزار خواهد شد. هر دوی ما بسیار علاقه داشتیم تا ایران رو ببینیم و از زندگی و چشم اندازهای کوه نوردی آنجا بیشتر بدونیم و همینطور با بانوان کوهنورد بسیار با تجربه و باانگیزه ایرانی ملاقاتی داشته باشیم. با اینکه کمتر از 48 ساعت در ایران بودیم، اما ارزش رفتن رو داشت. گرلین بعد از دو روز که از سفرمان به ایران می گذشت می گفت: " نمی تونم باور کنم در این مدت بسیار کوتاه چقدر دیدیم و تجربه کردیم."

با خوش آمد گویی که مامور مهاجرت در فرودگاه امام خمینی به فارسی داشتند فهمیدیم که چقدر ایرانی ها مهمان نوازند. به خصوص که عادت داشتیم که ببینیم ماموران مهاجرت معمولا ترش رو هستند. استقبال جالب دیگری که با آن روبرو شدیم حضور 9 کوه نورد در فرودگاه در هنگام سحرگاه با آغوش های باز و دو دسته گل برایمان بود. پری (پروانه کاظمی) گفت: "باور نمی کنم که شما بلاخره اینجا هستید." و اضافه کرد که جامعه کوه نوردی ایران مدت هاست که منتظر حضور شماست و روزها رو می شمردند. ما از این پیشامد منکوب شده بودیم.

 بعد از استراحتی چند ساعته که در خونه پری داشتیم و تلاش زیادی داشتیم تا روسری رو درست رو سرمون بندازیم، پری و شوهرش آرمان ما رو به سالن شهید قندی بردند. در این مکان جمعی از علاقه مندان و کوه نوردان دور هم گرد آمده بودند تا به سخنرانی ها گوش کنند، تصاویر کوه نوردی و تبادل حکایت ها و تجارب بسیار خارق العاده بودند. این نمایشگاه به یاد و خاطره مهری زرافشان بود. او یکی از تاثیرگذارترین بانوان کوه نورد در ایران بود که در دهه پنجاه و شصت چند مسیر نو را گشایش کرد و به عنوان یکی از بزرگترین کوه نوردان زن ایران به تاریخ کوه نوردی پیوست.

فضای جالبی در سالن حکمفرما بود و صدای شور و اشتیاق رو هر دوی ما با قدرت احساس می کردیم. وقتی گرلیند در هنگام گزارش خود به قله K2 رسید اشک در چشمانش جمع شد و صدایش شکسته شد. گرلیند در هنگام تقدیر از سازمان دهندگان این برنامه و دادن شانس حضور در این مراسم گفت: " اگه راستش رو بگم نمی دونم آخرین بار کی در طول این گزارش گریه کردم اما انرژی بسیار خاصی در اینجا بود و صمیمیت حاضرین باعث  ایجاد یک حس عاطفی شدند و احساساتم بر من غلبه کردند."

بعد از یک وقفه کوتاه و قبل از اینکه مستند خانم الیسون (محافظ کوهستان) رو درباره کوه نوردی و زندگی الیزابت هاولی پخش کنیم معرفی کوتاهی از خانم هاولی (Elizabeth Hawley) و عشق او به کوه نوردی داشتم.

بعد از پنج ساعت که این مراسم به پایان خود نزدیک شد، که اصلا طولانی به نظر نرسید، دوباره گرلیند و من تحت تاثیر محبت ناب مردمی قرار گرفتیم که به شکل باورنکردنیی مشتاق صحبت با ما بودند و یا فقط میخواستند با ما عکس بگیرند. گرلیند در حالی که کارت پستال ها رو امضا می کرد و هدایای زیادی را که برای ما آماده می شد رو میگرفتیم، می گفت: " حس قویی دارم که واقعا باعث ایجاد انگیزه در این مردم شدیم و به اون چیزی که براش به اینجا اومده بودیم رسیدیم و آن الهام بخشیدن به این بانوان بود." با این حال فقط هدایا نبودند که این مراسم رو بسیار خاص کرده بود بلکه کلمات محبت آمیزی بودند که در 36 ساعت گذشته با آن روبرو شدیم و نمیشه با کلمات این محبت ها رو توصیف کرد.

و این تازه شروع سفر ده روزه ما به ایران بود. روز دوشنبه یک دوره (CORE) برای 50 تن از بانوان برنامه ریزی کردیم که بیصبرانه منتظر آن هستیم. بعد از آن ما در اختیار دوست فوق العاده مان پری خواهیم بود و می دانیم که او چیزهای جالب تری برای ما کنار گذاشته است.

منبع متن و تصویر: Billi Bierling.com

---------------------------------------------------------------------

پی نوشت: ای کاش یک درصد از این محبت و احترام هم شامل حال بانوان و آقایان کوه نورد وطنی می شد...


برچسب‌ها: گرلیند کالتنبرونر, پروانه کاظمی
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 0:40 | لینک  | 

پیرو برگزاری اردوهای آمادگی انتخابی تیم ملی امید، به آگاهی می‌رساند؛ نفرات زیر از اعضای انتخابی تیم ملی امید جمهوری اسلامی ایران جهت اعزام به کشور ترکیه جهت صعود قله 5،134 متری آرارات می‌باشند.

میرعطااله سیدحقیقی و هادی محرمی (آذربایجان شرقی)، صابر رحیمی، کیوان قادرپور، رضا فتاحی قاضی، منصور عزیزی (آذربایجان غربی)، محمدجواد اله‌یارنژاد (اصفهان) سهند جمشیدی (البرز)، مهیار کفاش و مرتضی نادی (تهران)، مهدی بیگدلی (زنجان)، فرشاد میجوجی (قزوین)، احد درویش‌زاده(کرمان) و علی گلیج(مازندران).

برای همه کوه نوردان آینده داری که نامشان در این لیست ذکر شده آرزوی موفقیت و سربلندی داریم.

منبع: فدراسیون کوه‌نوردی 
منبع تصویر: کانون کوهنوردان اوراز مهاباد

---------------------------------------------------------------

پی نوشت: انتخاب صابر رحیمی از کوه نوردان آینده دار شهرمان را به او تبریک گفته و برایش آرزوی موفقیت داریم.


برچسب‌ها: کوهنوردان سولدوز
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 12:0 | لینک  | 

" اگر از من بپرسی که برای چه به این دنیا آمده ام، من، به عنوان یک هنرمند، به تو پاسخ خواهم داد
من اینجا هستم تا زندگیم را با صدای بلند فریاد بزنم". امیل زولا

مجسمه بالا ساخت سرگئی کوندراشکین، کوه نورد روسی

احتمالا نقل قولی که در بالا از امیل زولا نقل شده همان چیزی را توصیف می کند که سرگئی کوندراشکین (Serguey Kondrashkin) به دنبال آن است.

همه می دانند که چالش صعود یک قله بالای هشت هزار متری چه عواقب و خطراتی در یخ زدگی انگشتان و دستان کوه نوردان دارد و با این حال سرگئی، هیمالیا نورد بزرگ، هنرمند مجسمه ساز مشهوری که دستان هنرمندی دارد اقدام به چنین ریسکی کرده است.

آثار این کوه نورد و هنرمند روسی در موزه هنر و فرهنگ مشهور آرمیتاژ سن پترزبورگ روسیه به نمایش گذاشته شده است. موزه آرمیتاژ یکی از قدیمی ترین و مشهورترین موزه های جهان بوده که در سال 1764 به دست کاترین کبیر بنا نهاده شده است. آثار هنری سرگئی توسط سرمایه گذاران شخصی از روسیه، هلند، چین، بلژیک و ایتالیا جمع آوری شده است.

سرگئی که عنوان پلنگ برفی را نیز دارد در سال 2013 به همراه ویکتور کووال و الکس برودنکوف مسیر نرمال قله لوتسه را صعود کرد. او اولین تراورس زمستانی دیواره بزنگی (Bezengi Wall)، سلسله جبالی به طول 12 کیلومتر در مرز گرجستان و روسیه، در مدت زمان 12 روز را نیز در کارنامه خود دارد.

او هم اکنون به همراه نیکولای توتمجانین، والری شامالو و ویکتور کووال در جبهه روپال نانگا پاربات امیدواره تا اولین صعود بزرگ زمستانی این قله را به انجام برساند.

منبع خبر و تصویر: ExplorersWeb


برچسب‌ها: صعودهای زمستانی هیمالیا
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 18:30 | لینک  | 

تصاویر منتخب برنامه ماه داغی (اورمیه)
جمعه 19 دی

ماه داغی از ارتفاعات شهر اورمیه محسوب می شود که حدودا در 20 کیلومتری جاده اشنویه به اورمیه در منطقه بسیار زیبا و تماشایی خان دره سی (یا دره شهدا) واقع شده است. این کوه ارتفاع حدودا 2،300 متری دارد. (بعضا ارتفاع آن را 2،400 الی 2،800 متر نیز عنوان کرده اند. متاسفانه جی پی اس همراه نداشتیم تا ارتفاع دقیق آن را بنویسیم). صعود این قله نهایتا 2 ساعت طول میکشه که بعد از صعود با پیمودن خط الراس نهایی می توان در سمت دیگر و در دره بسیار سرسبز با چشمه ها و رودخانه خروشان فرود آمد و نهار رو پای درختان این دره میل نمود. این قله در ظلع غربی خود دارای یک گرده بسیار مناسب برای تمرینات یخ و سنگ در زمستان می باشد.

مسیر دستیابی به این قله از شهرستان نقده طول زمانی تقریبا 1 الی یک و نیم ساعته می باشد که از طریق جاده نقده به اشنویه و اشنویه به اورمیه قابل دسترسی ست. بعد از طی مسیر جاده نقده به اشنویه به یک سه راهی می رسید که سه راهی اشنویه، اورمیه و نقده بوده و به سمت راست می پیچید و حدودا مسیر 20 کیلومتری و کوهستانی را طی کرده و به پای کوه در سمت راست جاده می رسید. ارتفاع برف در ارتفاعات پایین بسیار کم اما در نزدیکی قله تا زانو بالا می اومد.

 


در یک قدمی قله ...

 


برچسب‌ها: تصاویر منتخب برنامه های گروه
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 10:5 | لینک  | 


تیم روسی نانگا پاربات

با رد مجوز صعود به K2 اکنون همه نگاه ها به نانگا پاربات معطوف شده است. در حال حاضر سه تیم از کشورهای مختلف خود را به بیس کمپ این کوه رسانده اند تا به استقرار کمپ های بالاتر اقدام کنند.

امیدها برای صعود زمستانی K2 با دریافت ایمیلی که جواز صعود به این قله سرسخت را رد می کرد رنگ باختند. دنیس اوروبکو قزاق، یکی از قویترین و موفق ترین کوه نوردان جهان، در 25 دسامبر از سوی حکومت چین حکم نهایی را از طریق ایمیل دریافت کرد. در این حکم دلیل رد جواز صعود، وضعیت امنیتی شکننده در مرز این کشور با پاکستان مطرح شده است و با وجود اینکه دنیس اعلام کرده در مناطق شهری نخواهند ماند و بلافاصله به بیس کمپ K2 اعزام خواهد شد باز هم دولت چین هشدار داده که منطقه را بلافاصله ترک کنند.

نانگا جبهه روپال

 اما در نانگا پاربات، تیم روسی به بیس کمپ این قله وارد شده و در حال برپایی کمپ های بالاتر برای آغاز تلاش خود از جبهه روپال می باشد. این تصمیم در پی تلاش ناموفق سال گذشته سیمونه مورو و تومک ماسکییویچ بر روی مسیر شل (Schell Route) گرفته شده است. سیمونه و تومک با تلاش بر روی مسیر یاد شده به این نتیجه رسیدند که طولانی بودن مسیر شل صعود را در فصل زمستان ناممکن ساخته است.

با وجود همه این احوال چهار کوه نورد روسی به نام های نیکولای توتماجانین (Nickolay Totmjanin)، والری شامالو (Valery Shamalo)، سرگی کوندراشکین (Serguey Kondrashkin) و ویکتور کووال (Victor Koval) برای یک صعود سبک و سریع به مسیر یاد شده رفته اند.

هدف این تیم برقراری سه کمپ می باشد که مرتفع ترین آن یعنی کمپ سوم در ارتفاع 7،000 متری خواهد بود. همچنین این تیم کیسه بیواک برای روز صعود و 500 متر طناب نیز در لیست تجهیزات خود برای صعود دارند. این تیم تا به حال کمپ یک در حوالی ارتفاع 5،250 متری را برقرار کرده اند و در حال استراحت در بیس کمپ می باشند.

تیم های جبهه دایامیر

زمستان امسال دو تیم (و به شکل مجازی سه تیم) بر روی این جبهه خواهند بود. اکسپدیشن اول گروهی از باتجربه های نانگا پاربات هستند. تومک ماسکییویچ (تلاش پنجم)، دنیل ناردی (تلاش سوم) و الیزابت روول (تلاش دوم) برای چندمین بار عازم این کوه هستند. تومک آخرین بار تا ارتفاع 7،200 متری مسیر شل پیشروی داشته و الیزابت و دنیل نیز تا ارتفاع 6،200 متری گرده مامری پیشروی داشته اند. این سه کوه نورد امسال بیس کمپ مشترک خواهند داشت.

الیزابت و تومک زودتر به بیس کمپ رسیده اند و پی از بررسی وضعیت تصمیم گرفته اند مسیر ناتمام مسنر - هنسپیتر رو ادامه دهند. پیام ارسالی این تیم حاکی از آن است که مسیر به شدت یخ زده و به همین دلیل از تلاش بر روی دیواره دایامیر خودداری کرده اند. هوای نیز به شدت سرد بوده و تجهیزات الکتریکی و باطری ها زود زود از کار میافتند. 

دنیل ناردی به همراه دو همطون خود به گیلگیت و چیلاس رسیده اند و انتظار می رود به زودی به بیس کمپ برسند. دنیل و تومک هر دو روحیه تیمی و قدرت بدنی الیزابت را تحسین می کنند.  دنیل به همراه روبرتو (عکاس) از گرده مامری صعود خواهند کرد و وظیفه فدریکو نیز ویدئوگرافی و مدیریت بیس کمپ می باشد.

تیم ایرانی جبهه دایامیر

اکسپدیشن دوم، تیم ایرانی متشکل از سه کوه نورد به نام های ایرج معانی، رضا بهادرانی و محمود هاشمی چهره های نو نانگا پاربات در زمستان امسال خواهند بود. این تیم هنوز هیچ جزئیاتی از نحوه صعود خود مخابره نکرده اند. با این حال ورود آنها قبول شده و انتظار میرود از اواسط ژانویه صعود خود را از جبهه دایامیر شروع کنند.

برای کوه نوردان کشورمان و همه تیم های حاضر در نانگا آرزوی موفقیت داریم.

منبع: ExploresWeb


برچسب‌ها: صعودهای زمستانی هیمالیا, نانگا پاربات, K2
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 10:20 | لینک  | 

تصاویر برنامه مهدی خان، تک آغاج
جمعه 12 دی

به همراه دوستانم در گروه آلپ سولدوز و جمعی از کوهنوردان شهرمان

داود سعیدی سرپرست گروه

...


برچسب‌ها: تصاویر منتخب برنامه های گروه
نوشته شده توسط آلتای  در ساعت 18:16 | لینک  |